MODEL SZCZĘŚCIA I WIZJA CZŁOWIEKA

To właśnie z owych różnych kombinacji: modeli szczęścia i wizji człowie­ka, budowanych na różnych sposobach organizacji gospodarowania, rodziły się wizje podmiotu gospodarczego i podmiotu politycznego – ale też wizje obywa­tela i możliwości oraz zakresu jego partycypacji politycznej. To właśnie nadzie­je na realizację tych różnych wizji i idei pozostających w bezpośredniej relacji z ideą własności utrzymywały inteligencję w orbicie walki nie tylko o prawa i obowiązki obywatela, ale też o aktywne korzystanie z nich, jako warunku par­tycypacji obywatelskiej i obywatelskości.Współcześnie prawo własności stanowi podstawowy warunek demokratycz­nego państwa prawa – tyle że doszedł dodatkowy problem: pojęcie obywatela rozszerzyło się na tych, którzy własności nie posiadają: „Zniesienie własności jako wymogu uzyskania pełnego statusu obywatela był jednym z najważniej­szych celów demokratycznych zmagań w ciągu ostatnich stu pięćdziesięciu lat. Dziś ta przeszkoda w uzyskiwaniu pełnoprawnego obywatelstwa została całko­wicie usunięta”. Ten proces realizuje się we współczesnym konstytucjonalizmie, który wyraża się w tym, „że władza rządu nie jest sprawowana zgodnie z wolą i samowolą ludzi, lecz w zgodzie z zasadami prawnymi – jest to raczej władza prawa niż ludzi” .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *